Nedendir bilinmez bu animeye kanım kaynadı, deli gibi ısındım ilk bölümü biraz zor atlatsam da, buna rağmen daha ilk bölümde Mokkun' un sevimliliği beni bağladı sonra 26 bölüm beni mutlu ediverdi...
Artık geçirdiğim iç bayıcı günlerden mi, yorgunluktan mı bilemiyorum, net değerlendirme yapamıyorum ama ne olursa olsun bu anime iyi bir yapım. Ayrıca bu anime Onmyouji yazmayı beceremediğimi defalarca yüzüme vurdu :(
Aslen Mitsuri Yuuki' nin elinden çıkma bir light Novelmiş kendisi. Uyarlandığı bir manga ve bilgisayar oyunu da var.
Bu 26 bölüm içerisinde (devamının geleceğine dair bir belirti yok, bilen varsa haberdar etsin pwease) light novelın sadece iki bölümünü konu edinmişler. Bu nedenle ileride de değineceğim bazı karakterler ya da bazı bağlar geri planda kalıyor. (hayır hayır yanlış anlamayıııın bu haliyle de oldukça açıklayıcı, izlenesi)
Animenin açılış parçası "Egao no Wake" / Kaori Hikita
Olaylar Japonya' da Heinan döneminde geçiyor. Zamanının en iyi onmyoujisi olan Abe No Seime' in torunu Masahiro üzerine kurulu. Dedesi efsane olduğundan herkesin kendisine Seime' in torunu diye seslenmesinden rahatsız olan bu elemanımız 13 yaşında olmasına rağmen onmyoujiliğe dair bir ışık gösterememekte bununla birlikte elini attığı her alanda da başarısız olmakta. Günlerden bir gün önüne ağaçtan pıt diye beyaz küçük bir hayvan kıvamında Mokkun iniveriyor. Aaa ben aslında göremezdim, sen beni niye takip ediyorsun ile başlayan Masahiro' nun durumu zamanla "haaa dedem zamanında benim yeteneklerimi mühürledi zamanı gelip ihtiyacın olunca kazanırsın dediydine" dönüyor.
Animenin kapanışı ve ilk kapanış parçası Yakusoku// Saori Kiuji
Mokkun ve 14 üne giren Masahiro kötü ruhların falan peşinde koşmaya etrafı temiz tutma gayreti içine giriyorlar. Zamanla Mokkun' un aslında Seime ye bağlılık yemini etmiş 12 shikagami den biri olduğunu öğreniyoruz. Bir sürü karakter ve olay örgüsü işin içine giriyor. Burada konuyu noktalayayım.
Abe No Seime amca, torununu nasıl yönlendireceğini iyi bilen, gençliğinde yetenekli olduğu kadar yakışıklı da olan bir amca. Romanı okumadığım için bilemiyorum bu 12 shikigami bunu nasıl master belliyorlar, nasıl bir aile kıvamına varıyorlar ama dokunaklı...
Masahiro: İyi bir velet. anlayışlı, kararlı
Mokkun/Guren: Her iki haliyle de rahat görünen bir eleman ama içinde geçmişinde yaptıklarına dair büyük bir acı ve pişmanlık taşıyor. Masahiro' ya acayip bağlı ilk önce nedeni hadi canım daha neler dedirtiyor ama derinine indikçe insan etkileniyor. Mokkun hali delicesine sevimli, tavırları, patavatsızlığı vs..
Seriyi izlenebilir kılan öğelerden en önemlisi bence ikisi arasındaki bağ ve ilişki.
