Bu seriyi artık nasıl bir ruh hali içinde izlediysem bir gecede bitirdiğimi bilirim. Mangasını okumadım ve düşüncelerim animesi üzerine kurulu (cahilliği ile övünen tip örneği) ama içimden bir ses mangasının pek güzel olduğunu söylüyor bu nedenle mangasını okumuş olanların animeyi yerin dibine sokmasını buna bağlıyorum.
Bana kalırsa; hapishaneki mahkumlar şov amaçlı kullanılırken dışarıda durumun iyi bir şov olarak yorumlandığı ve insanların mahkumlar üzerine bahis oynamaktan çekinmediği - televizyonda izlenen filmlerde de bulunabilen - bir noktayı da içinde barındıran ilgi çekici bir seri. Müzikler, kullanılan renkler, yaratılan atmosfer ve ilgi çekici karakterlerle giderek daha da karışıklaşan ilişkiler ağıyla desteklenmiş bir hamlada izlenebilenlerden... Bu arada Crow' a hasta olduğumu hatırlarım :) Tek kusuru bazı karakter kurgularının tam olarak ortaya çıkmaması ve havada kalması bunu da herşeyi 12 bölüme sığdırmanın güçlüğüne bağlıyorum ve kendi adıma durumu ortaya koyulan sürükleyicilik ve aksiyonun hatırına es geçiyorum. (çok şefkatli yaklaşıyorum sanırım)
Bununla birlikte açılış parçası DWB&Fade' in "One Reason" ' ınına ve jeneriğine ayrıca hastayım. Seriyi bana sevdiren ilk özelliklerden biridir bu. Jeneriğin de manalı olduğunu düşündüm. (bravo!)
Bu da parçanın esas hali. Fade' in ( ki kendilerine ileride değineceğim) "Kings Of Dawn" albümünde yer alan parça Black Hearts&Dollar$ing$ ...
